سوارش بشیم.تا یه نفر بهمون یه آوانسی میده اولین هدفمون حذف کردن خودشه.تا خدا

یه راهی پیش پامون میذاره اولین چیزی که میاد سراغمون غروره.های مگه نمی دونی من کیم؟

خب باش.هر کی نمی خوای باش.نعوذ بالله خدا که نیستی آخرش گیر یه لیوان آبی و گرنه دو روز

گیرت نیاد می افتی می میری.به خدا مواظب رفتارمون باشیم.اینا بعدا میشه چماق و راست میاد

 می خوره تو سر خودمون.به هر چی داریم قانع باشیم و هیچ وقت یادمون نره که انسان از اولش

از چی آفریده شده!نگید اینجوری نیستیم. به نظر من آدمی توی بهترین وضعیتش اگه عالم و

دانشمند دینی قرن هم باشه هر لحظه تو معرض ابتلا و آزمایشه.

مواظب خودتون باشد هر چند فکر نکنم اینجا کسی باشه که اینا را بخونه ولی اگه یه نفر

 هم اومد حرف مای آستین پاره را گوش کنه!!

لجباز....